Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/2156 K.2012/2640
Reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ... ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamalar sonunda; sanık ... ...'ın atılı suçtan beraatine, sanık ...'in ise fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçundan mahkûmiyetine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2006 gün ve 2005/264 Esas, 2006/162 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Oluşa uygun kabule göre; sanık ...'in işlediği kabul edilen 765 sayılı TCK.nın 436/1. maddesinde düzenlenen fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 19.05.2003 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği, yine sanık ... ...'a isnat edilen aynı Kanunun 430/2. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli tâbi olduğu, sanık ... ... hakkında mahkûmiyetine dair 26.10.2004 tarihli hükümden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Oluşa uygun kabule göre; sanık ...'in işlediği kabul edilen 765 sayılı TCK.nın 436/1. maddesinde düzenlenen fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 19.05.2003 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği, yine sanık ... ...'a isnat edilen aynı Kanunun 430/2. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli tâbi olduğu, sanık ... ... hakkında mahkûmiyetine dair 26.10.2004 tarihli hükümden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.