Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/193 K.2011/104

Ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kaçırma suçlarından sanıklar ... ve ... ile kaçırmaya iştirak suçundan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in atılı suçtan, diğer sanıkların ise ırz ve namusa tasaddide bulunma ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetlerine dair Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.11.2007 gün ve 2006/121 Esas, 2007/617 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanıkların şehvet hissiyle, olay tarihinde 12 yaşından küçük mağdureyi hile ve zor kullanarak bulunduğu yerden alıp sanıklar ... ve ...'in evine; diğer sanık ...'in ise, bir başkası vasıtasıyla dükkâna götürmesi eylemleri 765 sayılı TCK.nun 431.maddesindeki suçu oluşturmuş ise de; temel cezanın alt sınırdan tayin ve takdir edilmiş bulunması nedeniyle ceza miktarı bakımından ve karşı temyizin de olmaması sebebiyle bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni sayılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdi edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.