Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/1584 K.2012/2317
Özet: (1) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanığın yargılaması; (2) Mahkeme, sanığa çocuğun nitelikli cinsel istismarını 103/1. maddeyle cezalandırarak, çocuk koruma kanunu hükümlerinin uygulanmasına yer vermeden, kararın bozulmasına hükmederek temyiz başvurusunu kabul etti.
KARAR
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçu ile atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2006 gün ve 2005/434 Esas, 2006/108 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdure ve sanığın olaydan sonra alınan ilk beyanlarında, cinsel ilişkiye girdiklerini açıkça beyan etmelerine, mağdure hakkında alınan 28.11.2005 tarihli raporda hymenin duhule müsait olduğu ve mağdurenin anatomik olarak bakire olduğunun belirlenmesine ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 103/2. maddesi yerine, 103/1. maddesi uygulanmak suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
Onaylı nüfus kayıt örneğine göre, 02.06.1989 doğumlu olup, 17 yaşı içinde bulunan sanığa kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sonuçta verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının suç tarihinde yürürlükte bulunan 15.07.2005 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 19.12.2006 tarihli 5560 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 23. maddesindeki koşullar değerlendirilerek bu hususta bir karar verilmesi gerekirken ve sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edildiği halde, “suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği” gerekçe gösterilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında Çocuk Koruma Kanunu hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
./..
-2-
Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçu ile atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2006 gün ve 2005/434 Esas, 2006/108 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdure ve sanığın olaydan sonra alınan ilk beyanlarında, cinsel ilişkiye girdiklerini açıkça beyan etmelerine, mağdure hakkında alınan 28.11.2005 tarihli raporda hymenin duhule müsait olduğu ve mağdurenin anatomik olarak bakire olduğunun belirlenmesine ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 103/2. maddesi yerine, 103/1. maddesi uygulanmak suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
Onaylı nüfus kayıt örneğine göre, 02.06.1989 doğumlu olup, 17 yaşı içinde bulunan sanığa kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sonuçta verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının suç tarihinde yürürlükte bulunan 15.07.2005 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 19.12.2006 tarihli 5560 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 23. maddesindeki koşullar değerlendirilerek bu hususta bir karar verilmesi gerekirken ve sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edildiği halde, “suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği” gerekçe gösterilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında Çocuk Koruma Kanunu hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
./..
-2-
Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.