Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/12834 K.2012/2683
Özet: Yargıtay, 14. Ceza Dairesi 2011/12834 E. ve 2012/2683 K. sicil numaralı kararında, sanığın fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanık kabul ettirilen ve ilgili cezaların zamanaşımı süresi dolduğu gerekçesiyle Meriç Asliye Ceza Mahkemesi kararıyla 2009/27 Cezanın 7/2 ve 5320 sayılı Kanun hükümlerini göz önünde bulundurarak, bu cezaların 321. maddesi uyarınca bozulmasına, fakat affedilmesi durumunun yeniden yargılamayı gerektirmediğini tespit ederek, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar vererek (zaman aşımı sebebiyle masrafları düşmesine onay verdi) hükmü bozdu.
Fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Meriç Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.06.2009 gün ve 2004/6 Esas, 2009/27 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa ısnat edilen ve işlediği kabul edilen fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçlarının zamanaşımı yönünden sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nın 436/1 maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan Mart 2003 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanığa ısnat edilen ve işlediği kabul edilen fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçlarının zamanaşımı yönünden sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nın 436/1 maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan Mart 2003 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.