Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5142 K.2018/4177
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi’nin hırsızlık davasında verdiği mahkumiyet kararı, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle birlikte 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesinin iznine dayanarak 22.03.2018 gününde oy birliğiyle terkine karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522, 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-a, 143, 66/1-e ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğu anlaşılarak aynı Yasa'nın 102/3, 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıl olan zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 19.03.2010 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 17.11.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak, suç tarihi olan 14.03.2000 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar bu sürenin geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522, 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-a, 143, 66/1-e ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğu anlaşılarak aynı Yasa'nın 102/3, 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıl olan zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 19.03.2010 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 17.11.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak, suç tarihi olan 14.03.2000 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar bu sürenin geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.