Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/8399 K.2017/13898
Özet: (1) Söz konusu uyuşmazlık, mahkemede hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından dolayı mahkumiyet kararının savunma hakkını yeterince korumadığı, yargıyı etkin kullanmadığı ve uygulanmasız vazife kısıtlamaları nedeniyle tetiklenen temyiz talepleridir. (2) Mahkeme, 1978/84 gibi gerekçeyle, temyiz itirazlarını kabul ederek orijinal mahkumiyet kararlarını bozmaya karar vermiş, savunma hakkı ihlallerini gidererek sanığın haklarını yeniden güvence altına almıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Karar tarihinde başka suçtan ayrı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, ilk celse alınan ifadesinde vareste tutulmayı talep etmediğini bildirmesi karşısında, hükmün açıklandığı 10.07.2014 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2-Sanığın aşamalarda tutarlılık gösteren savunmalarında; suçsuz olduğunu savunması ve isnat olunan suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden arındırılmış, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanığın isnat olunan suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetlerine karar verilmiş olması,
Kabule göre de;
3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması sırasında en ağır cezayı içeren ilam (Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1304 Esas 2007/1720 Karar sayılı ilamıyla verilen 1 yıl hapis cezası) yerine yazılı şekilde daha az ceza içeren başka bir ilamın tekerrüre esas alınması,
4-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 30.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Karar tarihinde başka suçtan ayrı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, ilk celse alınan ifadesinde vareste tutulmayı talep etmediğini bildirmesi karşısında, hükmün açıklandığı 10.07.2014 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2-Sanığın aşamalarda tutarlılık gösteren savunmalarında; suçsuz olduğunu savunması ve isnat olunan suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden arındırılmış, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanığın isnat olunan suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetlerine karar verilmiş olması,
Kabule göre de;
3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması sırasında en ağır cezayı içeren ilam (Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1304 Esas 2007/1720 Karar sayılı ilamıyla verilen 1 yıl hapis cezası) yerine yazılı şekilde daha az ceza içeren başka bir ilamın tekerrüre esas alınması,
4-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 30.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.