Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/16844 K.2018/4553
Özet: Hırsızlık için tahsis edilen araca zarar verilerek malın çalınması suçu, mala zarar verme suçunun ayrıca kaynağını oluşturmadığı gerekçesiyle, 26.02.2002 tarihli suçun 15 yıllık zamanaşımı süresi dolduğu tespit edilip, Asliye Ceza Mahkemesi kararının bozularak, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle esaslandırılması kararı 28.03.2018’de oy birliğiyle verilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen aracın kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında araca verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği, bu nedenle sanıkların aracı çalmak amacıyla araca zarar vermeleri eyleminin suç oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;
Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522. maddeleri ile 1.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanığın yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı 15 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 26.02.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen aracın kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında araca verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği, bu nedenle sanıkların aracı çalmak amacıyla araca zarar vermeleri eyleminin suç oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;
Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522. maddeleri ile 1.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanığın yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı 15 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 26.02.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.