Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/6595 K.2014/4656
Özet: (1) Sanık, hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve 6136 sayılı yasa ihlali suçlarından yargılanmış; (2) Mahkeme, sanığın tüm suçlamalara karşı mahkumiyet kararını temyiz incelemesinde bozulmadan onaylayarak, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığı suçlarından mahkumiyetini sürdürmüş, mala zarar verme suçundan ise hükmü kısmen bozup yeniden düzenlemiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal, 6136 sayılı yasaya aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında, tekerrür uygulamasına esas gösterilen ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, 5275 sayılı CGTİHK'nin 108/2. maddesi gözetilerek hangi hükümlülüğün tekerrür uygulamasına esas alındığının gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümden “Yalvaç SCM tarafından verilen 2002/317-384 E/K sayılı ilamları” cümlesinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III- Sanık hakkında mala zarar verme ve 6136 sayılı Yasaya muhalafet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:
-2-
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; mala zarar verme suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Mala zarar verme suçunun yasal tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü, mahkemece sanık hakkında kısa süreli hapis cezasına hükmedilmesi karşısında bu cezanın TCK 50/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2-Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre sanığın arabasında ele geçen bıçakların 6136 sayılı Yasa kapsamında olmadığı anlaşıldığı halde sanığın bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
3-Bizatihi bulundurulması suç teşkil etmeyen ve suçta kullanıldığına dair delil bulunmayan Adli Emanetin 2010/4 sırasında kayıtlı 2 adet bıçak, 1 adet tahra ve 1 adet pensenin TCK'nın 54/1 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal, 6136 sayılı yasaya aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında, tekerrür uygulamasına esas gösterilen ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, 5275 sayılı CGTİHK'nin 108/2. maddesi gözetilerek hangi hükümlülüğün tekerrür uygulamasına esas alındığının gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümden “Yalvaç SCM tarafından verilen 2002/317-384 E/K sayılı ilamları” cümlesinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III- Sanık hakkında mala zarar verme ve 6136 sayılı Yasaya muhalafet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:
-2-
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; mala zarar verme suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Mala zarar verme suçunun yasal tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü, mahkemece sanık hakkında kısa süreli hapis cezasına hükmedilmesi karşısında bu cezanın TCK 50/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2-Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre sanığın arabasında ele geçen bıçakların 6136 sayılı Yasa kapsamında olmadığı anlaşıldığı halde sanığın bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
3-Bizatihi bulundurulması suç teşkil etmeyen ve suçta kullanıldığına dair delil bulunmayan Adli Emanetin 2010/4 sırasında kayıtlı 2 adet bıçak, 1 adet tahra ve 1 adet pensenin TCK'nın 54/1 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.