Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/9282 K.2013/21165
Özet: Uyuşmazlık, mahkeme kararıyla ilgili olarak sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusu ve bu kararın yasal prosedürlere uygunluğunun incelenmesidir. Mahkeme, temyiz itirazını kabul ederek hükmün yalnızca müsadere kısmını bozmaya karar verdi; diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunarak mahkumiyet kararı onaylandı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suça konu paraların alındığı yerin, katılana ait bina vasfındaki işyeri olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay Bozma İlamına uyulduğu açıkça belirtilmemiş ise de, mahkemenin diğer yönleri incelenmeksizin tek bozma nedeni olarak belirtilen CMK'nın 231. maddesi değerlendirmesini yapması karşısında, bozma ilamına fiilen uyulduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine; Cumhuriyet Savcısı esas hakkındaki görüşünde sevk maddelerini açıkça bildirmemiş ise de, iddianame sevk maddelerinden farklı bir cezalandırma istenmediğinden, ayrıca karar tarihinden sonra Cumhuriyet Savcısının Asliye Ceza Mahkemesindeki duruşmalara katılması uygulaması sona ermiş olup, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünde sevk maddelerini açıkça göstermemesi hususu sonuca ve esasa etkili görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Elde edilmiş ve adli emanete alınmış bir para söz konusu olmadığı, kaldı ki söz konusu olsa bile müştekiye ait menfaatlerin müsaderesine karar verilemeyeceği halde müsadere kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 55/1. maddesi gereğince müsadereye ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suça konu paraların alındığı yerin, katılana ait bina vasfındaki işyeri olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay Bozma İlamına uyulduğu açıkça belirtilmemiş ise de, mahkemenin diğer yönleri incelenmeksizin tek bozma nedeni olarak belirtilen CMK'nın 231. maddesi değerlendirmesini yapması karşısında, bozma ilamına fiilen uyulduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine; Cumhuriyet Savcısı esas hakkındaki görüşünde sevk maddelerini açıkça bildirmemiş ise de, iddianame sevk maddelerinden farklı bir cezalandırma istenmediğinden, ayrıca karar tarihinden sonra Cumhuriyet Savcısının Asliye Ceza Mahkemesindeki duruşmalara katılması uygulaması sona ermiş olup, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünde sevk maddelerini açıkça göstermemesi hususu sonuca ve esasa etkili görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Elde edilmiş ve adli emanete alınmış bir para söz konusu olmadığı, kaldı ki söz konusu olsa bile müştekiye ait menfaatlerin müsaderesine karar verilemeyeceği halde müsadere kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 55/1. maddesi gereğince müsadereye ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.