Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/6411 K.2012/12466
Özet: (1) Uyuşmazlık konusu, 15-18 yaş grubundaki bir çocuğun işyerindeki pencere demir korkuluklarını zorlayarak hırsızlık yapması ve bu eylemin aynı zamanda konut dokunulmazlığını bozma ile mala zarar verme suçlarını oluşturup oluşturmadığıdır. (2) Mahkeme, temyiz itirazlarının yerinde olduğunu kabul ederek kararın bozulmasına ve Yargıtay denetimine açılacak şekilde ayrı ayrı uygulamalar yaparak cezaların yeniden belirlenmesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Olay tarihinde müştekinin işyerinin yargılama aşamasında yapılan keşif ve alınan bilirkişi beyanı ile muhkem ve sağlam nitelikte olduğu anlaşılan pencere demir korkulukları zorlanarak içeri girilip hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında eylem 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı yasanın 142/d maddesine uyduğunun kabulü,
2- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1 ve 151/1 maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan sanık hakkında; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 24. maddesine göre 5560 sayılı Yasanın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Yasanın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Olay tarihinde müştekinin işyerinin yargılama aşamasında yapılan keşif ve alınan bilirkişi beyanı ile muhkem ve sağlam nitelikte olduğu anlaşılan pencere demir korkulukları zorlanarak içeri girilip hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında eylem 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı yasanın 142/d maddesine uyduğunun kabulü,
2- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1 ve 151/1 maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan sanık hakkında; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 24. maddesine göre 5560 sayılı Yasanın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Yasanın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.