Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/7395 K.2012/4115
Özet: Uyuşmazlık, 2006’da verilen hırsızlık mahkumiyetinin, sanığın müdafisinin temyiz süresi dışında tebliğ edilmesi ve gerekli açıklama‑uyarıların bulunmaması nedeniyle hukuki usul hatası içerip içermediği üzerineydi. Mahkeme, bu usul hatasını tespit ederek kararın bozup yeniden yargılama yapılmasına gerek olmadığını belirterek, hükümde değişiklik yapıp 23.02.2012’de oy birliğiyle onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Mahkemece, 02/05/2006 tarihli hükmün tutuklu olan sanık ...'nun yüzünde, sanık müdafiinin yokluğunda verildiği; kısa kararda, yasa yoluna başvuru konusunda, T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak gerekli açıklama ve uyarıların bulunmadığı; daha sonra, sanık müdafiinin, kendisine 17/05/2006 günü tebliğ edilen hükmü 24/05/2006 günü temyiz ettiği anlaşılmakla, gerekli açıklama ve uyarıların bulunmadığı kısa kararın sanığın yüzüne karşı okunması ile temyiz süresi başlamayacağından, tebliğ üzerine sanık müdafisince yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.
Sanığın tekerrüre esas sabıkaları bulunduğu halde, 02/05/2006 günlü karar oturumunda, önceden dosyaya celbi istenen sabıka ilamlarının beklenmesinden vazgeçilerek hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kanunen takdir hakkı bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (a), (b) ve (d) fıkralarındaki hak yoksunluklarına hükmedilerek, (c) ve (e) fıkralarındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Mahkemece, 02/05/2006 tarihli hükmün tutuklu olan sanık ...'nun yüzünde, sanık müdafiinin yokluğunda verildiği; kısa kararda, yasa yoluna başvuru konusunda, T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak gerekli açıklama ve uyarıların bulunmadığı; daha sonra, sanık müdafiinin, kendisine 17/05/2006 günü tebliğ edilen hükmü 24/05/2006 günü temyiz ettiği anlaşılmakla, gerekli açıklama ve uyarıların bulunmadığı kısa kararın sanığın yüzüne karşı okunması ile temyiz süresi başlamayacağından, tebliğ üzerine sanık müdafisince yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.
Sanığın tekerrüre esas sabıkaları bulunduğu halde, 02/05/2006 günlü karar oturumunda, önceden dosyaya celbi istenen sabıka ilamlarının beklenmesinden vazgeçilerek hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kanunen takdir hakkı bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (a), (b) ve (d) fıkralarındaki hak yoksunluklarına hükmedilerek, (c) ve (e) fıkralarındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.