Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/4022 K.2011/4429
Özet: (1) Uyuşmazlık, araç hırsızlığı suçundan dolayı sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre 6 ay 20 gün hapis cezasına çarptırılması ve bu kararın kanun yararına bozulması talebidir. (2) Mahkeme, sanığın yaşının on sekiz altındaki durumuna ve ilgili kanun maddelerine dayanarak kararın kanun yararına bozulmasına karar vererek Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.04.2007 tarihli hükmünü iptal etti.
Araç hırsızlığı suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143, 31/3. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2007 tarihli ve 2006/22 esas, 2007/374 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının10.04.2008 gün ve 2008/21167 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2008 tarih ve 2008/089790 sayılı ihbar yazısında:
"Tüm dosya kapsamına göre:
1- Sanığın araç hırsızlığı suçu olarak belirlenen eylemi sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143. maddeleri gereğince tayin olunan 2 yıl 4 ay hapis cezasından, anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, indirimin 1/3 oranında yapılmak suretiyle fazla ceza tayininde,
2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeceyeği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında,
3- Hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23/1. maddesinde yer alan " çocuğa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda belirlenen ceza, en çok üç yıla kadar (üç yıl dahil) hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir." Şeklindeki düzenleme karşısında, bu hususun nazara alınmamasında,"
İsabet görülmediğinden bahisle kararın kanun yararına bozulması Dairemizden istenilmiş olmakla;
Gereği görüşüldü;
Sanık müdafiinin, yüzüne karşı verilen 25.04.2007 tarihli hükmü, süresinde temyiz etmediği görülmüş ise de; sanığın kendisine atanan bu müdafiden haberdar edilmediği ve anılan kararda, 'hükmün açıklandığı ve/veya tebliğ verilerek yasa yolu süresinin tefhim sırasında hazır bulunan sanık müdafii açısından "tebliğden" itibaren başlayacağı şeklinde yanlış anlamaya neden olacak ifadelere yer verilmek suretiyle sanık müdafiinin yanılttığı ve kararda yasa yoluna başvurma şeklinin de gösterilmediği, ayrıca kendisine atanan zorunlu müdafiiden haberdar olmayan ve yokluğunda verilen karar da kendisine tebliğ edilmeyen sanık ...ın, bulunduğu Sivas E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla mahkemesine gönderdiği 29.11.2007 tarihli dilekçesinde, yokluğunda verilen 25.04.2007 günlü kararın tekrar incelenmesini istediği , anılan dilekçenin 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek temyiz istemi niteliğinde olduğu ancak dosyanın incelenmek üzere Yargıtay'a gönderilmedi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararı uyarınca, kanun yararına bozmanın, hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay'dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceği, yukarıdaki açıklamalar ışığında anılan hükmün henüz kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında; kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE, adı geçen sanığın istemi nedeniyle Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2007 gün ve 22/374 sayılı kararın temyizen incelenmesi için dosyanın esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlendikten sonra Darimezie gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına İADESİNE, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
"Tüm dosya kapsamına göre:
1- Sanığın araç hırsızlığı suçu olarak belirlenen eylemi sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143. maddeleri gereğince tayin olunan 2 yıl 4 ay hapis cezasından, anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, indirimin 1/3 oranında yapılmak suretiyle fazla ceza tayininde,
2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeceyeği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında,
3- Hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23/1. maddesinde yer alan " çocuğa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda belirlenen ceza, en çok üç yıla kadar (üç yıl dahil) hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir." Şeklindeki düzenleme karşısında, bu hususun nazara alınmamasında,"
İsabet görülmediğinden bahisle kararın kanun yararına bozulması Dairemizden istenilmiş olmakla;
Gereği görüşüldü;
Sanık müdafiinin, yüzüne karşı verilen 25.04.2007 tarihli hükmü, süresinde temyiz etmediği görülmüş ise de; sanığın kendisine atanan bu müdafiden haberdar edilmediği ve anılan kararda, 'hükmün açıklandığı ve/veya tebliğ verilerek yasa yolu süresinin tefhim sırasında hazır bulunan sanık müdafii açısından "tebliğden" itibaren başlayacağı şeklinde yanlış anlamaya neden olacak ifadelere yer verilmek suretiyle sanık müdafiinin yanılttığı ve kararda yasa yoluna başvurma şeklinin de gösterilmediği, ayrıca kendisine atanan zorunlu müdafiiden haberdar olmayan ve yokluğunda verilen karar da kendisine tebliğ edilmeyen sanık ...ın, bulunduğu Sivas E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla mahkemesine gönderdiği 29.11.2007 tarihli dilekçesinde, yokluğunda verilen 25.04.2007 günlü kararın tekrar incelenmesini istediği , anılan dilekçenin 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek temyiz istemi niteliğinde olduğu ancak dosyanın incelenmek üzere Yargıtay'a gönderilmedi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararı uyarınca, kanun yararına bozmanın, hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay'dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceği, yukarıdaki açıklamalar ışığında anılan hükmün henüz kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında; kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE, adı geçen sanığın istemi nedeniyle Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2007 gün ve 22/374 sayılı kararın temyizen incelenmesi için dosyanın esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlendikten sonra Darimezie gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına İADESİNE, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.