Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2946 K.2012/3834
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıkların hırsızlık suçunu işledikten sonra yakalanması ve ilgili tespitlerin ardından 5237 sayılı TCK’nin çeşitli maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağına dair temyiz talepleridir; Mahkeme, sanıkların hırsızlık suçu için mahkumiyet kararı vermiş olup, temyiz itirazlarını bozarak kararını sürdürmüştür.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davası hakkında dava zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan da işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların hırsızlık suçunu işledikten sonra yakalanmaları üzerine, müştekiye ait çaldıkaları eşyalardan bilgisayarın yerini göstererek teslim ettiklerinin 02/01/2006 tarihli tutunak ve keşif sırasında dinlenen tutanak mümzilerinin anlatımı ile tespit edilmesi karşısında, kısmi iade nedeniyle katılandan rızası sorularak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerekirken mağdurun şikayetçi olması nedeniyle rıza vermemesi gerekçesi ile sanıklar hakkında 168/4 maddesinin uygulanmaması,
2-Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması,
3-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,
4-Sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... Müdafiilerinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakların korunmasına, 21/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davası hakkında dava zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan da işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların hırsızlık suçunu işledikten sonra yakalanmaları üzerine, müştekiye ait çaldıkaları eşyalardan bilgisayarın yerini göstererek teslim ettiklerinin 02/01/2006 tarihli tutunak ve keşif sırasında dinlenen tutanak mümzilerinin anlatımı ile tespit edilmesi karşısında, kısmi iade nedeniyle katılandan rızası sorularak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerekirken mağdurun şikayetçi olması nedeniyle rıza vermemesi gerekçesi ile sanıklar hakkında 168/4 maddesinin uygulanmaması,
2-Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması,
3-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,
4-Sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... Müdafiilerinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakların korunmasına, 21/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.