Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/24704 K.2012/27005
Özet: (1) Uyuşmazlık konusu, bir hırsızlık suçunun bina niteliğinde pasaj içinde işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1.b bendine uyup 141/1 maddesine göre hüküm kurulması ve birlikte işlenen suç nedeniyle yargılama giderlerinin müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesinin yanlışlığıdır. (2) Mahkeme, sanığın tekerrür nedeniyle daha ağır cezanın uygulanmasını gerektiren 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesini dikkate alarak hükmü bozmuş ve yargılama gideri ödemelerinin ayrı ayrı yapılması gerektiğini belirterek kararını düzeltilmiş şekilde onamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hırsızlık suçunun bina niteliğinde ki pasaj içerisinde işlenmesi nedeniyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı yasanın 141/1 maddesi gereğince hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın adli sicil kaydından, tekerrüre esas olacak şekilde daha ağır hükümlülüğü bulunduğu anlaşılmasına rağmen, daha az ceza içeren kararın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasında esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de payına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeyerek müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama gideri ile ilgili kısımdaki ''sanıklardan müteselsilen tahsili” ibaresinin çıkarılarak, yerine “68.08 TL'lik kısmının sanık ..., 60.58 TL'lik kısmının sanık ...'den ayrı ayrı alınarak ” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hırsızlık suçunun bina niteliğinde ki pasaj içerisinde işlenmesi nedeniyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı yasanın 141/1 maddesi gereğince hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın adli sicil kaydından, tekerrüre esas olacak şekilde daha ağır hükümlülüğü bulunduğu anlaşılmasına rağmen, daha az ceza içeren kararın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasında esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de payına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeyerek müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama gideri ile ilgili kısımdaki ''sanıklardan müteselsilen tahsili” ibaresinin çıkarılarak, yerine “68.08 TL'lik kısmının sanık ..., 60.58 TL'lik kısmının sanık ...'den ayrı ayrı alınarak ” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.