Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/19230 K.2011/8323
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, Taklit anahtarla kilit açma suretiyle hırsızlık suçlamasıyla sanığı mahkum ettiği kararı, temyiz itirazlarını reddederek 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Taklit anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,
Sanığın eyleminin arabanın kendisine yönelik olması karşısında tebliğnamede belirtilen şekilde mala zarar verme suçunu oluşturması mümkün görülmemiştir.
Hapis cezasının mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53/1 maddesindeki bazı haklarların yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, infaz sırasında resen nazara alınması olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Taklit anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,
Sanığın eyleminin arabanın kendisine yönelik olması karşısında tebliğnamede belirtilen şekilde mala zarar verme suçunu oluşturması mümkün görülmemiştir.
Hapis cezasının mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53/1 maddesindeki bazı haklarların yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, infaz sırasında resen nazara alınması olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.