Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/16260 K.2012/20064
Özet: Uyuşmazlık konusu, 02/01/2006’da alkollü bir şekilde araç içindeki 10 TL değerinde kızaklı oto teybini çalmak ve ardından kahvehaneden hırsızlık yapmakla suçlanan sanığın mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusudur. Mahkeme, suçun işlendiğini kabul ederek, ağır ve acil ihtiyaç gerekçesinin geçerli olmadığını belirterek, sanığın mahkumiyetini bozup yazılı karar vermeye karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;
Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan o yer Cumhuriyet Savcısının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE;
II) Üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.86 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık ...'nın 02/01/2006 günü 02:00 – 02:30 saatleri arasında, yakınana ait kapıları açık olan Serçe marka araca girerek, araç içerisinde bulunan 10 TL değerindeki kızaklı oto teybini çalıp, hemen sonrasında 50 metre ilerideki bir kahvehaneden hırsızlık yaparken görevlilerce yakalanması şeklinde gelişen olayda; sanık her ne kadar karnının aç olmasından dolayı, teybi satıp açlığını gidermek için hırsızlık yaptığını beyan etmiş ise de; sanığın, 06/01/2006 tarihli tutuklamaya itiraz dilekçesinde, olay günü mahallelerindeki içkili ve yemekli düğünde karnını doyurup alkol aldıktan sonra hırsızlık yaptığını belirtmesi karşısında; somut olayda, 5237 sayılı TCK'nın 147/1. maddesinde belirtilen ağır ve acil bir ihtiyaçtan bahsedilemeyeceği anlaşıldığından, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;
Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan o yer Cumhuriyet Savcısının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE;
II) Üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.86 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık ...'nın 02/01/2006 günü 02:00 – 02:30 saatleri arasında, yakınana ait kapıları açık olan Serçe marka araca girerek, araç içerisinde bulunan 10 TL değerindeki kızaklı oto teybini çalıp, hemen sonrasında 50 metre ilerideki bir kahvehaneden hırsızlık yaparken görevlilerce yakalanması şeklinde gelişen olayda; sanık her ne kadar karnının aç olmasından dolayı, teybi satıp açlığını gidermek için hırsızlık yaptığını beyan etmiş ise de; sanığın, 06/01/2006 tarihli tutuklamaya itiraz dilekçesinde, olay günü mahallelerindeki içkili ve yemekli düğünde karnını doyurup alkol aldıktan sonra hırsızlık yaptığını belirtmesi karşısında; somut olayda, 5237 sayılı TCK'nın 147/1. maddesinde belirtilen ağır ve acil bir ihtiyaçtan bahsedilemeyeceği anlaşıldığından, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.