Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/11050 K.2011/8528
Özet: Mahkeme, 5271 sayılı CMK'nın 169. maddesine ve 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e ve 143. maddelerine uyulmayan, sanığın hırsızlık suçunu kabul etmemesi şartlarının gerekçelendirilemeyen hüküm nedeniyle mahkumiyet kararını bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Onaysız fotokopiden oluşan bir kısım soruşturma belgelerinin hükme dayanak yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 169. maddesine aykırı davranılması
2-Sanığın, yakınana karşı işlediği hırsızlık suçunu kabul etmemesi, yakınanın, 25.03.2004 günü saat 01:00 sıralarında kontrol ettiğinde otomobilinin yerinde olduğunu, 25.03.2004 günü saat 07:00 sıralarında ise otomobilinin çalındığını tesbit ettiğini söylemesi ve olay tarihinde de güneşin 05:40’da doğduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine uygun olarak, eylemin gece ya da gündüz gerçekleştiği belirlenerek, sonucuna göre TCK’nın 143. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,
3-Sanık hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Onaysız fotokopiden oluşan bir kısım soruşturma belgelerinin hükme dayanak yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 169. maddesine aykırı davranılması
2-Sanığın, yakınana karşı işlediği hırsızlık suçunu kabul etmemesi, yakınanın, 25.03.2004 günü saat 01:00 sıralarında kontrol ettiğinde otomobilinin yerinde olduğunu, 25.03.2004 günü saat 07:00 sıralarında ise otomobilinin çalındığını tesbit ettiğini söylemesi ve olay tarihinde de güneşin 05:40’da doğduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine uygun olarak, eylemin gece ya da gündüz gerçekleştiği belirlenerek, sonucuna göre TCK’nın 143. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,
3-Sanık hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.