Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/926 K.2019/9357
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararını, TCK 89/4, 62, 50/1‑a, 52/2, 52/4, 53/6 maddeleri çerçevesinde, 2018/926 E. ve 2019/9357 K. dosyasında temyiz edilen bir şikayeti incelerken, 23.01.2018 tarihli Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarına dayanarak adli para cezasının eksik tayini hatasını bozan bir karar vermedi, ancak temyiz itirazını ONANMASINA kabul ederek kararını 25.09.2019 tarihinde oybirliğiyle onayladı.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarih 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23.01.2018 tarih 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında TCK’nın 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL olmak üzere 300 gün karşılığı adli para ceza miktarının hesaplanması sırasında, hesap hatası sonucu 6.000 TL adli para cezası yerine 3.000 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin erteleme hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün; ONANMASINA, 25.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarih 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23.01.2018 tarih 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında TCK’nın 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL olmak üzere 300 gün karşılığı adli para ceza miktarının hesaplanması sırasında, hesap hatası sonucu 6.000 TL adli para cezası yerine 3.000 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin erteleme hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün; ONANMASINA, 25.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.