Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/4052 K.2018/7638
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Dava tarihi: 13.05.2014
Hüküm: 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan
alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin 02.05.2016 tarih, 2015/12091 Esas – 2016/7557 Karar sayılı ilamının, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak açılmış başka dava bulunup bulunmadığının, Uyap sistemi üzerinden sorgulanıp, Maliye Hazinesinden sorularak tespit edilmesi gerektiğine ilişkin 3 numaralı bozma nedenine mahkemece direnilmiş ise de, bozma sonrası yapılan yargılamada verilen temyize konu hüküm temyiz eden davalı yönünden kesin olduğundan bu husus değerlendirme dışı bırakılmıştır.
6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün davalı taraf açısından kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince REDDİNE, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Dava tarihi: 13.05.2014
Hüküm: 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan
alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin 02.05.2016 tarih, 2015/12091 Esas – 2016/7557 Karar sayılı ilamının, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak açılmış başka dava bulunup bulunmadığının, Uyap sistemi üzerinden sorgulanıp, Maliye Hazinesinden sorularak tespit edilmesi gerektiğine ilişkin 3 numaralı bozma nedenine mahkemece direnilmiş ise de, bozma sonrası yapılan yargılamada verilen temyize konu hüküm temyiz eden davalı yönünden kesin olduğundan bu husus değerlendirme dışı bırakılmıştır.
6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün davalı taraf açısından kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince REDDİNE, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.