Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/3109 K.2017/7301
Özet: (1) Uyuşmazlık, taksirle öldürme suçundan sanığın 5 ay hapis ve adli para cezasıyla mahkum edilmesinin ardından, denetim süresi içinde işlediği cinsel taciz suçunun yardımıyla ikinci bir mahkumiyet ve sonrasında dosyanın yeniden ele alınması ve zamanaşımı yönünde karar gerektirmesiydi. (2) Mahkeme, 855 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddeleri ile CMK’nın 223/8 maddesine dayanarak, sanığın iki mahkumiyetine ilişkin hükmün zamanaşımı nedeniyle hükümsüz olduğunu kararlaştırdı ve kamu davasını düşürerek kararı bozdu.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: CMK'nın 231/11. maddesi gereğince 765 sayılı TCK'nın 455/1, 455/son, 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 455/1, 455/son ve 59. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 101 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2008 tarihli ve 2008/107 esas, 2008/470 karar sayılı kararının 31/12/2008 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 03/04/2013 tarihinde cinsel taciz suçunu işlediği ve Tarsus 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 13/02/2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair aynı mahkemenin 13/05/2014 tarihli ve 2014/139 esas, 2014/167 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 455/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 765 sayılı TCK’nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem 13/05/2013 tarihli hüküm olup, anılan tarihten itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımı, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme uygun olarak DÜŞMESİNE, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: CMK'nın 231/11. maddesi gereğince 765 sayılı TCK'nın 455/1, 455/son, 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 455/1, 455/son ve 59. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 101 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2008 tarihli ve 2008/107 esas, 2008/470 karar sayılı kararının 31/12/2008 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 03/04/2013 tarihinde cinsel taciz suçunu işlediği ve Tarsus 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 13/02/2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair aynı mahkemenin 13/05/2014 tarihli ve 2014/139 esas, 2014/167 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 455/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 765 sayılı TCK’nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem 13/05/2013 tarihli hüküm olup, anılan tarihten itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımı, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme uygun olarak DÜŞMESİNE, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.