Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/2330 K.2017/7553
Özet: (1) Konu, mahkum suça bağlı tutukluk süresinden dolayı hâkim tarafından tazminat isteği; (2) Mahkeme, davacının 17/11/2000‑29/09/2004 tarihleri arasındaki tutuklu kaldığı süreye ek olarak 2.511.011 TL maddi ve 4.000 TL manevi tazminat ödemesini kabul etti.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 Sayılı Kanun gereği tazminat
Hüküm: Davanın kısmen kabulü ile 2.511.01 TL maddi, 4000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyası içeriğine göre, davacının, 17/11/2000 - 29/09/2004 tarihleri arasında 3 yıl 10 ay 12 gün tutuklu olarak kaldığı, yapılan yargılama sonucunda da 7 yıl 12 ay hapis cezasına mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nun 141/1-f maddesi uyarınca davacının mahkum olduğu hapis cezasından daha az süre tutuklu kaldığı dikkate alınarak davanın reddi yerine, yazılı şekilde 5275 sayılı CGTİHK’na göre belirlenen şartla tahliye süresinin tutukluluk süresinden düşülmesi suretiyle belirlenen süre için tazminata hükmolunması,
Kabule Göre de;
Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava: 466 Sayılı Kanun gereği tazminat
Hüküm: Davanın kısmen kabulü ile 2.511.01 TL maddi, 4000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyası içeriğine göre, davacının, 17/11/2000 - 29/09/2004 tarihleri arasında 3 yıl 10 ay 12 gün tutuklu olarak kaldığı, yapılan yargılama sonucunda da 7 yıl 12 ay hapis cezasına mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nun 141/1-f maddesi uyarınca davacının mahkum olduğu hapis cezasından daha az süre tutuklu kaldığı dikkate alınarak davanın reddi yerine, yazılı şekilde 5275 sayılı CGTİHK’na göre belirlenen şartla tahliye süresinin tutukluluk süresinden düşülmesi suretiyle belirlenen süre için tazminata hükmolunması,
Kabule Göre de;
Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.