Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/9238 K.2017/2957
Özet: Taksirle yaralama suçu nedeniyle mahkûmlayan 12. Ceza Dairesi, 09/03/2015 tarihli mağdurun şikayetten feragat etmesiyle, mülkünün 5320 sayılı Kanun ve 1412 sayılı CMUK toplu çerçeve kapsamında, 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar vererek mahkeme kararını Bozulması ve davanın Düşmesi üzerine karar vermiştir.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK’nın 89/1-2-b. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mağdur ...'ın hükümden sonra 09/03/2015 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden feragat etmiş olması karşısında, mağdura yaşı nedeniyle atanan zorunlu vekilinin hükmü temyiz hakkı ortadan kalktığı anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,
2- Sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdur ...'ın hükümden sonra 09/03/2015 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden feragat etmiş olması karşısında, şikayet yokluğundan davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirdiğinden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak; yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın, mağdurun şikayetten vazgeçmesi nedeniyle TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince isteme uygun olarak DÜŞMESİNE, 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK’nın 89/1-2-b. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mağdur ...'ın hükümden sonra 09/03/2015 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden feragat etmiş olması karşısında, mağdura yaşı nedeniyle atanan zorunlu vekilinin hükmü temyiz hakkı ortadan kalktığı anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,
2- Sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdur ...'ın hükümden sonra 09/03/2015 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden feragat etmiş olması karşısında, şikayet yokluğundan davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirdiğinden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak; yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın, mağdurun şikayetten vazgeçmesi nedeniyle TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince isteme uygun olarak DÜŞMESİNE, 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.