Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/891 K.2017/5570
Özet: (1) İlgili uyuşmazlık, 2014 yılında gerçekleşen ve sanığın taksirde öldürme suçundan mahkum edildiği bir trafik kazasıyla ilgili olarak; (2) Mahkeme, 2016/891 E. ve 2017/5570 K. kararında, taksirle öldürme suçundan sanığı TCK'nın 85/1 ve 22/3. maddelerine göre mahkum etti.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Dairemizce verilen 04.07.2014 tarih ve 2013/23580 Esas, 2014/16572 sayılı karara, İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.11.2014 tarih ve 2014/782 Esas, 2014/607 sayılı kararı ile ''bozma ilamında 1 numaralı madde olarak belirtilen sebepler açısından'' direnilmekle, direnme konusu değerlendirildi;
Dairemizin 04.07.2014 tarih ve 2013/23580 Esas, 2014/16572 sayılı kararının (1) numaralı bendinde belirtilen "Olaydan yaklaşık 49 dakika sonra yapılan ölçüme göre 1.11 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, idaresindeki araçla gece vakti, meskun yerde üç şeritli bölünmüş yolun en sol şeridinde seyir halindeyken, sol şerit üzerinde bulunan yayaya çarptıktan sonra olay yerinden durmadan ayrıldığı yayanın da öldüğü olayda; dosya içeriğindeki fotoğraflara göre, yol kenarlarında ve orta refüj üzerinde yaya geçişini engelleyecek bariyerlerin bulunduğu, olay yerindeki hız limitinin 70 km/sa olduğu, sanığın savunmasında ise hızının 80-90 km/sa. olduğunu beyan ettiği dikkate alındığında, alt düzeyde tali kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken; suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi yerine asgari hadden uzaklaşılarak fazla ceza tayini," şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK 307/3. maddesi uyarınca, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurul Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 22.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Dairemizce verilen 04.07.2014 tarih ve 2013/23580 Esas, 2014/16572 sayılı karara, İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.11.2014 tarih ve 2014/782 Esas, 2014/607 sayılı kararı ile ''bozma ilamında 1 numaralı madde olarak belirtilen sebepler açısından'' direnilmekle, direnme konusu değerlendirildi;
Dairemizin 04.07.2014 tarih ve 2013/23580 Esas, 2014/16572 sayılı kararının (1) numaralı bendinde belirtilen "Olaydan yaklaşık 49 dakika sonra yapılan ölçüme göre 1.11 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, idaresindeki araçla gece vakti, meskun yerde üç şeritli bölünmüş yolun en sol şeridinde seyir halindeyken, sol şerit üzerinde bulunan yayaya çarptıktan sonra olay yerinden durmadan ayrıldığı yayanın da öldüğü olayda; dosya içeriğindeki fotoğraflara göre, yol kenarlarında ve orta refüj üzerinde yaya geçişini engelleyecek bariyerlerin bulunduğu, olay yerindeki hız limitinin 70 km/sa olduğu, sanığın savunmasında ise hızının 80-90 km/sa. olduğunu beyan ettiği dikkate alındığında, alt düzeyde tali kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken; suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi yerine asgari hadden uzaklaşılarak fazla ceza tayini," şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK 307/3. maddesi uyarınca, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurul Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 22.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.