Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/7075 K.2016/12988
Özet: (1) Sanık, 122 promil alkollü olarak araç kullanarak trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusunda bulunmuştur; (2) Mahkeme, sanığın mahkumiyet kararını kesin kabul ederek temyizi reddetti ve sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına karar vererek hükmün kanuna uygun olduğunu onayladı.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 25 gün hapisten çevrili 500 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetin temyize tabi bir karar olduğu, ancak sanığın yüzüne karşı verilen hükümde kararın kesin olduğu belirtilerek sanığın kanun yolunda yanıltıldığı, bu haliyle sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamede temyizin reddi içeren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 122 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, TCK'nın 179/3. maddesi yollaması ile 179/2. maddesi gereğince ceza tayin edilmesi gerekirken, uygulama maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2- Kasıtla işlenen suçlarda TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin uygulanamayacağı dikkate alınmaksızın, sanığın sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinde bulunan “TCK'nın 179/3. maddesi” ibaresinden sonra gelmek üzere “yollaması ile TCK'nın 179/2. maddesi” ibaresinin eklenmesi ve hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. bendinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 25 gün hapisten çevrili 500 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetin temyize tabi bir karar olduğu, ancak sanığın yüzüne karşı verilen hükümde kararın kesin olduğu belirtilerek sanığın kanun yolunda yanıltıldığı, bu haliyle sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamede temyizin reddi içeren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 122 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, TCK'nın 179/3. maddesi yollaması ile 179/2. maddesi gereğince ceza tayin edilmesi gerekirken, uygulama maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2- Kasıtla işlenen suçlarda TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin uygulanamayacağı dikkate alınmaksızın, sanığın sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinde bulunan “TCK'nın 179/3. maddesi” ibaresinden sonra gelmek üzere “yollaması ile TCK'nın 179/2. maddesi” ibaresinin eklenmesi ve hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. bendinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.