Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/22 K.2016/10463
Özet: (1) Uyuşmazlık, davacı tarafından talep edilen maddi ve manevi tazminatın miktarı ve faiz uygulanması konusundaki anlaşmazlıktır; (2) Mahkeme, davanın kısmen kabulünü kararlaştırarak 3.371,85 TL maddi ve 4.500 TL manevi tazminatı Hazineden alıp davacıya ödemeyi emredmiştir.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Hüküm: Davanın kısmen kabulü ile 3.371,85 TL maddi, 4.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davacı vekili 31.12.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme yönelik temyiz itirazlarını içeren dilekçeyi hükmün sonuç kısmında temyiz süresi olarak belirtilen 15 gün içerisinde, 15.01.2015 tarihinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden elektronik imza ile (e-imza) imzalayarak hüküm mahkemesine gönderdiği ve aynı tarihte temyiz işlemlerinin başlatılmış olduğunun anlaşılması nedeniyle, tebliğnamedeki davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin (1) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dairemizin 20.10.2014 tarih, 2014/4745 esas, 2014/20209 karar sayılı bozma ilamından önce, 28.05.2013 tarihinde verilen ilk hükmün, davalı hazine vekili tarafından davalı idare lehine temyiz edilmiş olması ve yapılan temyiz incelemesinde, dava dilekçesinde tutuklama tarihinden itibaren faize hükmedilmesi talebi karşısında, hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar için tahliye tarihinden itibaren faize hükmedilmemesinin temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmadığı ve bu hususun davalı hazine lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, davacı lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatlar için tutuklama tarihinden itibaren faize hükmedilmesi suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. ve 2. bentlerinden davacı lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatların faize ilişkin kısımlarından ''tutuklama tarihinden'' ibaresi çıkartılarak yerine ''tahliye tarihinden'' ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Hüküm: Davanın kısmen kabulü ile 3.371,85 TL maddi, 4.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davacı vekili 31.12.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme yönelik temyiz itirazlarını içeren dilekçeyi hükmün sonuç kısmında temyiz süresi olarak belirtilen 15 gün içerisinde, 15.01.2015 tarihinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden elektronik imza ile (e-imza) imzalayarak hüküm mahkemesine gönderdiği ve aynı tarihte temyiz işlemlerinin başlatılmış olduğunun anlaşılması nedeniyle, tebliğnamedeki davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin (1) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dairemizin 20.10.2014 tarih, 2014/4745 esas, 2014/20209 karar sayılı bozma ilamından önce, 28.05.2013 tarihinde verilen ilk hükmün, davalı hazine vekili tarafından davalı idare lehine temyiz edilmiş olması ve yapılan temyiz incelemesinde, dava dilekçesinde tutuklama tarihinden itibaren faize hükmedilmesi talebi karşısında, hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar için tahliye tarihinden itibaren faize hükmedilmemesinin temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmadığı ve bu hususun davalı hazine lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, davacı lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatlar için tutuklama tarihinden itibaren faize hükmedilmesi suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. ve 2. bentlerinden davacı lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatların faize ilişkin kısımlarından ''tutuklama tarihinden'' ibaresi çıkartılarak yerine ''tahliye tarihinden'' ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.