Yerel 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yerel 12. Ceza Dairesi E.2016/12687 K.2017/1025
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun 5271 sayılı Ceza 592 sayılı karar 5271 Sayılı Ceza 92922 sayılı tebliğ
Özet: 12. Ceza Dairesi 2016/12687 E., 2017/1025 K. HER TÜRLÜ HUKUKA AYKRIRILIK DENETLENEMEZ. KESIN HÜKÜM OTORITESI CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 141 "İçtihat Metni" 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141 ve 142. maddelerine göre tazminat talep eden davacı M. A. vekilinin davalı Maliye Hazinesi aleyhine açtığı tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda, 98,63748 Türk lirası maddi tazminat ve 200,00 Türk lirası manevi tazminat ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/3. maddesi yo
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141 ve 142. maddelerine göre tazminat talep eden davacı M. A. vekilinin davalı Maliye Hazinesi aleyhine açtığı tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda, 98,63748 Türk lirası maddi tazminat ve 200,00 Türk lirası manevi tazminat ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/3. maddesi yollamasıyla tarifenin 12. maddesi gereğince 298,63748 Türk lirası vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2013 tarihli ve 2013/389 - 592 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/3. maddesinde, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında tarifenin üçüncü kısmı gereğince avukatlık ücretine hükmolunacağının ancak hükmolunacak avukatlık ücretinin aynı tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünün onuncu sırasındaki ücretten az olamayacağının belirtildiği dikkate alınmadan, davacı yararına anılan tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünün onuncu sırasında belirlenen 2.640 Türk lirası tutarındaki maktu vekalet ücretinin altında kalacak şekilde 298,63748 Türk lirası vekalet ücretine hükmolunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 17.11.2016 tarih ve 94660652 – 105 – 73 – 9778 – 2016 – Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2016 tarih ve 2016/392922 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ve esasa etkili usul yanılgılarının toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini sağlamaktır. Kanun yararına bozma yoluna istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle bu kanun yolu dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Kesin hüküm otoritesini ortadan kaldırdığından ancak hükme etkili ve başka türlü giderilmesi imkanı olmayan hukuka aykırılıkların varlığı halinde istisnai bir çare olarak kullanılabilir. Bu açıklamalar ışığında vekalet ücreti hususunun kanun yararına bozmaya konu olamayacağı anlaşıldığından,
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dosya kapsamına göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/3. maddesinde, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında tarifenin üçüncü kısmı gereğince avukatlık ücretine hükmolunacağının ancak hükmolunacak avukatlık ücretinin aynı tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünün onuncu sırasındaki ücretten az olamayacağının belirtildiği dikkate alınmadan, davacı yararına anılan tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünün onuncu sırasında belirlenen 2.640 Türk lirası tutarındaki maktu vekalet ücretinin altında kalacak şekilde 298,63748 Türk lirası vekalet ücretine hükmolunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 17.11.2016 tarih ve 94660652 – 105 – 73 – 9778 – 2016 – Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2016 tarih ve 2016/392922 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ve esasa etkili usul yanılgılarının toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini sağlamaktır. Kanun yararına bozma yoluna istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle bu kanun yolu dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Kesin hüküm otoritesini ortadan kaldırdığından ancak hükme etkili ve başka türlü giderilmesi imkanı olmayan hukuka aykırılıkların varlığı halinde istisnai bir çare olarak kullanılabilir. Bu açıklamalar ışığında vekalet ücreti hususunun kanun yararına bozmaya konu olamayacağı anlaşıldığından,
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.