Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1099 K.2017/6004

Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi Suç: Taksirle Yaralama Hüküm: TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın meskun mahal dışında, gece vakti asfalt kaplama eğimli ve virajlı yolda sevk ve idaresindeki otobüs ile çift yönlü yolu takiben seyir halindeyken, olay mahalli sağa viraja geldiğinde, aşırı uykusuz ve yorgun olması sebebiyle direksiyon başında uyuya kaldığı ve hakimiyetini kaybettiği aracı ile yoldan çıkarak kazaya sebebiyet verdiği olayda, biri nitelikli olmak üzere toplam 15 kişinin yaralanmasına sebep olan asli ve tam kusurlu sanık hakkında asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayini yerine, alt sınırdan ceza tayin edilmesi, 2-TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarı yerine, infazı kısıtlar biçimde, ''denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi halinde, cezanın aynen çektirilmesine karar verilmesi, cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi ile uygulama maddelerinin de gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.