Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/6534 K.2016/2539
Özet: 3. Ceza Mahkemesi, taksirle yaralama suçundan sanığı mahkum edip, 18.02.2016’da oybirliğiyle Red Kararı alarak mahkümiyeti Onaylamış, katılan hakimiyet kaybıyla araçla benzinlikte çarpıştığını, katılanın kemik kırığı ve kalıcı işlev zayıflaması oluştuğunu, 89/2-b'nin uygulanmadığını, uzlaşmayı kabul etmediğini, temyiz reddiyle hüküm Onaylamıştır.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK’nın 89/1, 89/2-a, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkümiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki otomobil ile gece vakti, tek yönlü yolun sol şeridinde seyir halindeyken, trafiğin seyri ve yolun şartlarını gözetmeden şerit değiştirdiği ve sağ şeride geçtiği sırada, yolun ıslak olması nedeni ile aracın hakimiyetini kaybettiği ve sağ taraftan yol dışına çıkarak benzinliğe girdiği, benzinlikte yakıt alan katılana çarparak katılanın kemik kırığı oluşacak ve duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; TCK'nın 89/2-b bendinin hükümde gösterilmemesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içerisinde mevcut, 19.03.2012 tarihli müşteki ...'ın Cumhuriyet Savcılığı'nda verdiği ifadesinde uzlaşmayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, tebliğnamede bu yönden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin ise bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK’nın 89/1, 89/2-a, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkümiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki otomobil ile gece vakti, tek yönlü yolun sol şeridinde seyir halindeyken, trafiğin seyri ve yolun şartlarını gözetmeden şerit değiştirdiği ve sağ şeride geçtiği sırada, yolun ıslak olması nedeni ile aracın hakimiyetini kaybettiği ve sağ taraftan yol dışına çıkarak benzinliğe girdiği, benzinlikte yakıt alan katılana çarparak katılanın kemik kırığı oluşacak ve duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; TCK'nın 89/2-b bendinin hükümde gösterilmemesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içerisinde mevcut, 19.03.2012 tarihli müşteki ...'ın Cumhuriyet Savcılığı'nda verdiği ifadesinde uzlaşmayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, tebliğnamede bu yönden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin ise bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.