Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/4054 K.2016/2174
Özet: Uyuşmazlık konusu: Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazları; Mahkeme sonucu: Sanıklar hakkında temel hapis cezası 1 yıl 13 ay olarak belirlenmiş, ancak 5237 sayılı Kanun ve ilgili maddeler çerçevesinde kararın bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: Sanıklar hakkında TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında temel ceza olarak tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası tayini suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-TCK'nın 50/4, 50/1-a maddelerinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına çevrilebileceği, meydana gelen olayda sanıklar asli kusurlu olmakla birlikte, hükümden sonra ölenin yakınlarının zararlarını giderdikleri ve şikayetten vazgeçmelerini sağladıkları, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre mahkumiyetleri bulunmadığı ve yargılama sürecindeki davranışları lehlerine değerlendirildiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında TCK'nın 50. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine 16.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: Sanıklar hakkında TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında temel ceza olarak tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası tayini suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-TCK'nın 50/4, 50/1-a maddelerinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına çevrilebileceği, meydana gelen olayda sanıklar asli kusurlu olmakla birlikte, hükümden sonra ölenin yakınlarının zararlarını giderdikleri ve şikayetten vazgeçmelerini sağladıkları, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre mahkumiyetleri bulunmadığı ve yargılama sürecindeki davranışları lehlerine değerlendirildiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında TCK'nın 50. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine 16.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.