Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/10668 K.2016/2875
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, davalı vekilinin temyiz itirazını reddederek 1.357 TL maddi ve 2.800 TL manevi tazminatın davalıdan davacıya alınmasını onayladı.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: 1.357 TL maddi ve 2.800 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi
Tebliğnamedeki düşünce: Onama
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tazminat davasının dayanağı olan Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2013 tarihli ve 2012/1365 esas, 2013/610 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) kasten yaralama suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 10.09.2013 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 05.12.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin; davacının kendi kusurundan kaynaklanması nedeniyle tazminat isteme hakkının olmadığına, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: 1.357 TL maddi ve 2.800 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi
Tebliğnamedeki düşünce: Onama
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tazminat davasının dayanağı olan Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2013 tarihli ve 2012/1365 esas, 2013/610 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) kasten yaralama suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 10.09.2013 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 05.12.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin; davacının kendi kusurundan kaynaklanması nedeniyle tazminat isteme hakkının olmadığına, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.