Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4591 K.2014/18367

Mahkemesi :Ağır Ceza MahkemesiDava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat Hüküm : 2.067,10 TL maddi ve 400 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine Davacı vekilinin 07.10.2011 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle gözaltında kaldığını ve yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Tazminat davasının dayanağını oluşturan Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/332 Esas – 2010/300 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan 4 gün süre ile gözaltında kaldığı ve yargılama sonunda 13.10.2010 tarihinde beraatine hükmedildiği, temyiz incelemesi sırasında Ulusal Yargı Ağı Sisteminden yapılan sorgulamada kararın Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2011/5913 Esas, 2012/11804 sayılı kararı ile düzeltilerek onanmak suretiyle 31.10.2012 tarihinde kesinleştiğinin tespit edildiği, tazminat davasının 07.10.2011 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla, Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Davacı (sanık) hakkında verilen beraat hükmünün, davacı (sanık) müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 31.10.2012 tarih, 2011/5913 Esas, 2012/11804 sayılı kararı ile davacı (sanık) lehine 2.000 TL maktu vekalet ücreti verilmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek onanmasına rağmen, mahkemece 2.000 TL maktu vekalet ücretinin maddi zarar kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi suretiyle maddi tazminatın fazla tayini, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının maddi tazminat miktarının "67,10 TL'ye" indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.