Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/9840 K.2014/9654

Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi Suç: Taksirle öldürme Hüküm: CMK 223/2-c maddesi gereğince beraat Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın olay günü yönetimindeki otomobille meskun mahalde, dört caddenin kesiştiği ve caddelerin kavşak başında yaya geçitlerinin bulunduğu ışıklı dönel kavşağa geldiğinde, kendisine yeşil ışık yanarken dönel kavşakta sola döndüğü sırada, yaya geçidini kullanmayarak, karşıdaki mağazanın önünden yola giren ve sanığın geldiği yöne geçmek isteyen ölene kavşak ortalarında ve yaya geçidinin dışında çarpması şeklinde meydana gelen olayda; ölenin sol tibia plato kırığı ve sol omuzda humerus başı kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, akabinde 01.12.2008 tarihinde evinde vefat ettiği, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu'nun raporuna göre, 11.11.2008 tarihli kaza ile 01.12.2008 tarihli ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu, ancak; sanığın yeşil ışıkta kavşağa giriş yapmış olması, ölenin karşıya geçişi sırasında yakın mesafede bulunan yaya geçidini kullanmaması ve çarpma sonucu sanığın aracında hasar meydana gelmediği ve olay yerinde fren izinin bulunmaması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kusuru bulunmadığı nedeniyle atılı suçtan beraatine ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulduğuna, sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.