Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/8707 K.2013/4919
Özet: Uyuşmazlık, taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin temyiz itirazlarıyla ilgilidir; Mahkeme, sanığın kusurlu olduğunu kabul ederek temel cezanın belirlenmesinde “kasta dayalı” gerekçeyi kaldırıp, diğer usul ve kanun hükümlerini koruyarak kararını onaylamıştır.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 62/1, 51/1-3-6-7-8. maddeleri gereğince; mahkûmiyet, erteleme.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükmün gerekçe kısmında, “katılan tarafın şikayetinin devam etmesi, oluşan maddi ve manevi zararın gideriminin yapıldığına dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi ve belgenin de bulunmaması” nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde karar verilmediği anlaşıldığından; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın tam kusurlu olduğuna ilişkin bilirkişi raporunun yerinde olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, sanık hakkında teşdiden ceza verilmesi ve bilinçli taksir hükmünün uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" ile “kastın yoğunluğu” gerekçelerine dayanılamayacağı dikkate alınmaksızın, kasta dayalı kusurunun ağırlığının gerekçe olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “kasta dayalı” ibaresinin çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 62/1, 51/1-3-6-7-8. maddeleri gereğince; mahkûmiyet, erteleme.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükmün gerekçe kısmında, “katılan tarafın şikayetinin devam etmesi, oluşan maddi ve manevi zararın gideriminin yapıldığına dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi ve belgenin de bulunmaması” nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde karar verilmediği anlaşıldığından; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın tam kusurlu olduğuna ilişkin bilirkişi raporunun yerinde olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, sanık hakkında teşdiden ceza verilmesi ve bilinçli taksir hükmünün uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" ile “kastın yoğunluğu” gerekçelerine dayanılamayacağı dikkate alınmaksızın, kasta dayalı kusurunun ağırlığının gerekçe olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “kasta dayalı” ibaresinin çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.