Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/847 K.2012/7184
Özet: Uyuşmazlık, taksirle öldürme suçundan dolayı sanığın hapis cezasının ertelenmesi ve sürücü belgesinin geri alınması kararına ilişkin temyizidir. Mahkeme, ilk hükmün bozulmasına karar vererek, 2 yıl 6 ay temel cezanın yeniden belirlenmesini ve sonuç cezanın önceki miktara indirilmesini, ayrıca sürücü belgesinin geri alınmasını onaylamıştır.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50-1-a, 52/2-3-4, 53/6,1412 sayılı CMUK'un 326/son maddeleri uyarınca mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 27.07.2006 gün ve 173-263 sayılı hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 51 ve 53/6. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, bu cezanın ertelenmesine ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilip, sanık müdafii tarafından temyiz edilen hükmün, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 18.09.2008 gün ve 5453-9736 sayı ile;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin değerlendirilmesi zorunluluğundan sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma üzerine verilen hükümde, kazanılmış hakkın sonuç ceza ve nihai uygulamalar açısından geçerli olduğu nazara alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca temel cezanın 2 yıl ve 6 ay olarak belirlenmesinde ve sonuç cezada 326/son maddesi uyarınca hükmedilen cezanın önceki ceza miktarına indirilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ancak;
İlk hükümde, sanık hakkında hükmedilen hapis cezası ertelendiği halde, verilen ikinci hükümde ise hapis cezasının adli para cezasına çevrilip taksitlendirildiği, 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu ve birbirlerine öncelikleri bulunmamakta ve birinin diğerine göre daha lehe olduğu ilke olarak ileri sürülemeyecek lehe-aleyhe durumun somut olaydaki şartlar dikkate alınmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinden ilkesel olarak kazanılmış hak ilkesinin zedelendiğinden söz edilemeyecek ise de, mahkemece lehe temyiz davası üzerine, ilk hükümde ertelenen, ikinci hükümde ise adli para cezasına çevrilip, taksitlendirilen cezada, bu uygulamanın gerekçesi gösterilmemiş, sanığın ekonomik durumunun zayıf olduğu şeklindeki savunması ve dosyadaki diğer deliller karşısında, yapılan ikinci uygulamanın somut olaydaki şartlar itibariyle aleyhe olduğu anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, bu nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50-1-a, 52/2-3-4, 53/6,1412 sayılı CMUK'un 326/son maddeleri uyarınca mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 27.07.2006 gün ve 173-263 sayılı hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 51 ve 53/6. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, bu cezanın ertelenmesine ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilip, sanık müdafii tarafından temyiz edilen hükmün, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 18.09.2008 gün ve 5453-9736 sayı ile;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin değerlendirilmesi zorunluluğundan sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma üzerine verilen hükümde, kazanılmış hakkın sonuç ceza ve nihai uygulamalar açısından geçerli olduğu nazara alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca temel cezanın 2 yıl ve 6 ay olarak belirlenmesinde ve sonuç cezada 326/son maddesi uyarınca hükmedilen cezanın önceki ceza miktarına indirilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ancak;
İlk hükümde, sanık hakkında hükmedilen hapis cezası ertelendiği halde, verilen ikinci hükümde ise hapis cezasının adli para cezasına çevrilip taksitlendirildiği, 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu ve birbirlerine öncelikleri bulunmamakta ve birinin diğerine göre daha lehe olduğu ilke olarak ileri sürülemeyecek lehe-aleyhe durumun somut olaydaki şartlar dikkate alınmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinden ilkesel olarak kazanılmış hak ilkesinin zedelendiğinden söz edilemeyecek ise de, mahkemece lehe temyiz davası üzerine, ilk hükümde ertelenen, ikinci hükümde ise adli para cezasına çevrilip, taksitlendirilen cezada, bu uygulamanın gerekçesi gösterilmemiş, sanığın ekonomik durumunun zayıf olduğu şeklindeki savunması ve dosyadaki diğer deliller karşısında, yapılan ikinci uygulamanın somut olaydaki şartlar itibariyle aleyhe olduğu anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, bu nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.