Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/538 K.2012/18236
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Uygulama : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 52/2-4, 53/2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay tarihinde aracıyla meskun mahalde bölünmüş tek yönlü yolda gündüz saatlerinde ışıklı yaya geçidinde kendisine kırmızı ışık yandığı halde yoldan geçmekte olan mağdura çarparak yaralanmasına neden olduğu olayda bilinçli taksirin koşulları gerçekleştiği halde bu yönde uygulama yapılmaması ve katılan lehine vekalet ücretinin yürürlük tarihindeki tarifeye göre eksik belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
18.07.2008 tarihli iki sayfadan ibaret keşif zaptının ilk sayfası mahkeme zabıt katibi tarafından imzalanmamış ise de, sözü geçen duruşma tutanağının diğer sayfasının mahkeme zabıt katibi ve hakim tarafından imzalanmış olması ve sahteliğinin de iddia edilmemiş olması karşısında, bu husus mahallinde tamamlanması mümkün noksanlık olarak kabul edilerek, tebliğnamedeki imza eksikliğinden dolayı bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına kararı verilmesi,
2- 1136 sayılı Avukatlık Yasası’nın 4667 sayılı Kanunun 77. maddesi ile değişik 164/son maddesi hükmünün yorumlamasında hataya düşülerek vekalet ücretinin katılan yerine, davada taraf olmayan vekili lehine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, belirtilen hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,
hükmün TCK 53/1. maddesine ilişkin kısmının hükümden çıkartılmasına ve vekalet ücretine ilişkin kısmına “sanıktan alınan vekalet ücretinin katılana verilmesine” ibaresinin eklenmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Taksirle yaralama
Uygulama : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 52/2-4, 53/2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay tarihinde aracıyla meskun mahalde bölünmüş tek yönlü yolda gündüz saatlerinde ışıklı yaya geçidinde kendisine kırmızı ışık yandığı halde yoldan geçmekte olan mağdura çarparak yaralanmasına neden olduğu olayda bilinçli taksirin koşulları gerçekleştiği halde bu yönde uygulama yapılmaması ve katılan lehine vekalet ücretinin yürürlük tarihindeki tarifeye göre eksik belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
18.07.2008 tarihli iki sayfadan ibaret keşif zaptının ilk sayfası mahkeme zabıt katibi tarafından imzalanmamış ise de, sözü geçen duruşma tutanağının diğer sayfasının mahkeme zabıt katibi ve hakim tarafından imzalanmış olması ve sahteliğinin de iddia edilmemiş olması karşısında, bu husus mahallinde tamamlanması mümkün noksanlık olarak kabul edilerek, tebliğnamedeki imza eksikliğinden dolayı bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına kararı verilmesi,
2- 1136 sayılı Avukatlık Yasası’nın 4667 sayılı Kanunun 77. maddesi ile değişik 164/son maddesi hükmünün yorumlamasında hataya düşülerek vekalet ücretinin katılan yerine, davada taraf olmayan vekili lehine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, belirtilen hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,
hükmün TCK 53/1. maddesine ilişkin kısmının hükümden çıkartılmasına ve vekalet ücretine ilişkin kısmına “sanıktan alınan vekalet ücretinin katılana verilmesine” ibaresinin eklenmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.