Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/3383 K.2012/25320
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1-son, 50/4, 50, 52, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Oluşa ve dosya kapsamına göre; alkolsüz ve sürücü belgeli sanığın, yönetimindeki otomobilin direksiyon hakimiyetini kaybederek, takla atan araçta yolcu olarak bulunan arkadaşının ölümüne sebebiyet vermesi şeklinde gelişen eyleminde, bilinçli taksir koşullarının bulunmaması karşısında, hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı; dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen, sabıkası bulunmayan ve yargılama sürecinde olaydan dolayı pişmanlık duyduğunu beyan eden sanık hakkında, takdir edilen cezanın türü ve miktarı bakımından bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki “Tam kusurlu olarak olaya neden olan sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında gerekçe gösterilmemesi” sebebiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ölenin kusurunun bulunduğuna, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine; katılan vekilinin cezanın üst sınırdan tayin edilmesi gerektiğine, sanık hakkında yasal dayanaktan yoksun olarak takdiri indirim maddesinin uygulandığı ve hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1-son, 50/4, 50, 52, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Oluşa ve dosya kapsamına göre; alkolsüz ve sürücü belgeli sanığın, yönetimindeki otomobilin direksiyon hakimiyetini kaybederek, takla atan araçta yolcu olarak bulunan arkadaşının ölümüne sebebiyet vermesi şeklinde gelişen eyleminde, bilinçli taksir koşullarının bulunmaması karşısında, hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı; dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen, sabıkası bulunmayan ve yargılama sürecinde olaydan dolayı pişmanlık duyduğunu beyan eden sanık hakkında, takdir edilen cezanın türü ve miktarı bakımından bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki “Tam kusurlu olarak olaya neden olan sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında gerekçe gösterilmemesi” sebebiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ölenin kusurunun bulunduğuna, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine; katılan vekilinin cezanın üst sınırdan tayin edilmesi gerektiğine, sanık hakkında yasal dayanaktan yoksun olarak takdiri indirim maddesinin uygulandığı ve hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.