Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/30502 K.2013/10357
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın olayda kusurunun bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5271 sayılı CMK'nın 147 ve 191. maddeleri uyarınca sanığın sorgusu yapılmaksızın mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Mağdurun olaydan sonra öldüğü anlaşıldığından ölümün sanığın fiilinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı araştırılmaksızın taksirle yaralamadan hüküm kurulması,
3- Suç tarihi itibariyle 15 yaşını tamamlayıp henüz 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmaması,
4- Sanığın mağdurun zararını ödediğine ilişkin temyiz itirazları da nazara alınarak şikayetçi mirasçılarının zararının giderilip giderilmediğine yönelik beyanları alındıktan sonra 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin değerlendirilmesi gerekirken, yeterli araştırma yapılmadan "zararın giderilmemiş olduğu" şeklindeki yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA 17/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın olayda kusurunun bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5271 sayılı CMK'nın 147 ve 191. maddeleri uyarınca sanığın sorgusu yapılmaksızın mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Mağdurun olaydan sonra öldüğü anlaşıldığından ölümün sanığın fiilinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı araştırılmaksızın taksirle yaralamadan hüküm kurulması,
3- Suç tarihi itibariyle 15 yaşını tamamlayıp henüz 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmaması,
4- Sanığın mağdurun zararını ödediğine ilişkin temyiz itirazları da nazara alınarak şikayetçi mirasçılarının zararının giderilip giderilmediğine yönelik beyanları alındıktan sonra 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin değerlendirilmesi gerekirken, yeterli araştırma yapılmadan "zararın giderilmemiş olduğu" şeklindeki yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA 17/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.