Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/23907 K.2012/22392
Özet: Karar, 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebinin kısmen kabulü ve 2687,19 TL maddi, 14500 TL manevi tazminatın davalıdan davacıya ödenmesini onaylayıp, faizin başlangıç tarihini tutuklama tarihine çekip 5320 sayılı Kanun uyarınca hükmü bozulup düzeltilmiş olarak kabul etmiştir.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi
Hüküm: 2687,19 TL maddi, 14500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dava dilekçesinde faizin başlangıç tarihinin tutuklama tarihi olarak belirtilmesine rağmen, dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki maddi ve manevi tazminatı düzenleyen bentlerdeki faizin başlangıç tarihine ilişkin "dava tarihi olan 06/05/2005" ibaresinin çıkartılarak yerine “ tutuklama tarihi olan 23.02.2001 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2012. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi
Hüküm: 2687,19 TL maddi, 14500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dava dilekçesinde faizin başlangıç tarihinin tutuklama tarihi olarak belirtilmesine rağmen, dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki maddi ve manevi tazminatı düzenleyen bentlerdeki faizin başlangıç tarihine ilişkin "dava tarihi olan 06/05/2005" ibaresinin çıkartılarak yerine “ tutuklama tarihi olan 23.02.2001 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2012. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.