Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20846 K.2012/16330
Özet: Uyuşmazlık konusu, taksirle öldürme suçundan sanık …’ın mahkûmiyet ve beraat kararlarının temyiz edilmesi; mahkeme, 765 sayılı TCK’nın 455/1 maddesinde öngörülen adli para cezasının sınırlarını aşan cezayı düzelterek hükümünü bozup yeniden düzenledi.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: Sanık ... için, 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 40, 2918 sayılı Kanun'un 118/5, 647 sayılı Kanun'un 6. maddeleri uyarınca, mahkûmiyet.
Sanık ... hakkında beraat.
Taksirle öldürme suçundan, sanık ...'ın mahkûmiyetine, sanık ...'nın beraatine ilişkin hükümler sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A) Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:
Sanık ...'ın yargılamada diğer sanık ... yönünden katılan sıfatı almadığı gibi, mahkemenin bozma öncesi sanık ... hakkında verdiği 23.01.2008 tarihli beraat kararının da temyiz edilmemesi nedeniyle 31.01.2008 tarihinde kesinleştiği hususu dikkate alınmadan mahkemece bozma sonrası 30.05.2010 tarihinde kurulan beraat hükmünün hukuki değerden yoksun olduğu, bu itibarla sanık ... müdafiinin sanık ...'nın beraat kararına ilişkin temyiz isteminin konusu kalmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
B) Sanık ...'ın mahkûmiyet hükmünün temyizen incelenmesi:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusursuz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ehliyetin geri alınmasının hatalı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2005 tarih, 2005/8-155 esas, 2005/164 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, suç tarihi olan 2005 yılı itibariyle 765 sayılı TCK' nın 455/1 maddesinde öngörülen adli para cezasının alt ve üst sınırının 450 TL olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının 489 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasındaki 489 TL adli para cezasının 450 TL olarak, kusur oranında indirim yapıldıktan sonra belirlenen 3. paragraftaki 305 TL adli para cezasının 281 TL, 4. paragraftaki takdiri indirim uygulaması sonucu belirlenen 254 TL adli para cezasının 234 TL olarak düzeltilmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: Sanık ... için, 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 40, 2918 sayılı Kanun'un 118/5, 647 sayılı Kanun'un 6. maddeleri uyarınca, mahkûmiyet.
Sanık ... hakkında beraat.
Taksirle öldürme suçundan, sanık ...'ın mahkûmiyetine, sanık ...'nın beraatine ilişkin hükümler sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A) Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:
Sanık ...'ın yargılamada diğer sanık ... yönünden katılan sıfatı almadığı gibi, mahkemenin bozma öncesi sanık ... hakkında verdiği 23.01.2008 tarihli beraat kararının da temyiz edilmemesi nedeniyle 31.01.2008 tarihinde kesinleştiği hususu dikkate alınmadan mahkemece bozma sonrası 30.05.2010 tarihinde kurulan beraat hükmünün hukuki değerden yoksun olduğu, bu itibarla sanık ... müdafiinin sanık ...'nın beraat kararına ilişkin temyiz isteminin konusu kalmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
B) Sanık ...'ın mahkûmiyet hükmünün temyizen incelenmesi:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusursuz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ehliyetin geri alınmasının hatalı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2005 tarih, 2005/8-155 esas, 2005/164 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, suç tarihi olan 2005 yılı itibariyle 765 sayılı TCK' nın 455/1 maddesinde öngörülen adli para cezasının alt ve üst sınırının 450 TL olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının 489 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasındaki 489 TL adli para cezasının 450 TL olarak, kusur oranında indirim yapıldıktan sonra belirlenen 3. paragraftaki 305 TL adli para cezasının 281 TL, 4. paragraftaki takdiri indirim uygulaması sonucu belirlenen 254 TL adli para cezasının 234 TL olarak düzeltilmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.