Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/16834 K.2012/14642
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 466 sayılı Kanun gereğince tazminat davasını kısmen kabul ederek davalıdan 210 TL maddi, 3.000 TL manevi tazminat almasını ve ödemesini kabullerse, davalı vekilinin temyiz talebini 317. maddeye göre reddeder, davacı vekilinin temyiz talebini ise kabul edilmez, karar 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle onarılmıştır.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm: 210 TL maddi, 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Davacı vekilinin temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede;
Davacı vekilinin 17.07.2010 tarihinde tebliğ edilen hükmü süresinden sonra 27.07.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz talebinin CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Davalı vekilinin temyizine hasren yapılan incelemede;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere: haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunabileceği, davanın kısmen kabulü halinde ise davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi ve dairemizce benimsenen görüşe göre; asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında yapılan hesaplamada hafta sonu tatili, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması ve davanın kısmen kabul edilmesi karşısında davacının red oranına göre yargılama giderinden de sorumlu tutulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm: 210 TL maddi, 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Davacı vekilinin temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede;
Davacı vekilinin 17.07.2010 tarihinde tebliğ edilen hükmü süresinden sonra 27.07.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz talebinin CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Davalı vekilinin temyizine hasren yapılan incelemede;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere: haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunabileceği, davanın kısmen kabulü halinde ise davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi ve dairemizce benimsenen görüşe göre; asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında yapılan hesaplamada hafta sonu tatili, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması ve davanın kısmen kabul edilmesi karşısında davacının red oranına göre yargılama giderinden de sorumlu tutulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.