Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/15847 K.2012/16274
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, davanın kısmen kabulüyle 296,56 TL maddi ve 1.780 TL manevi tazminatın davalı hazineden davacıya verilmesini onayladı.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat
Hüküm: Davanın kısmen kabulü ile 296,56 TL maddi, 1.780 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine.
Davacının tazminat talebinin kısmen kabul, kısmen reddine ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
466 sayılı Kanunun 2/1. maddesinde dava açma süresinin kesinleşmiş beraat kararının bizzat davacıya tebliği ile başlayacağının öngörülmüş olması, tazminata konu beraat kararının 08.02.2001 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği bu tarih itibariyle sanık (davacı) ile müdafii arasındaki vekalet ilişkisinin son bulduğunun kabulü gerektiği ayrıca ceza davasında sanığı temsil edip etmediği dahi kesin olarak saptanamayan Abdulmenaf Kıran'a kesinleşmiş beraat kararının kesinleşme tarihinden dört yılı aşkın süreden sonra 02.06.2005 tarihinde tebliğ edilmiş olmasının, davacının dava açma hakkına ilişkin süre bakımından hukuken geçerliliğinin bulunmadığı ve Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin yazı cevabında da kesinleşmiş beraat kararının davacıya tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin olmadığının belirtilmiş olması karşısında, davanın süresinde açıldığının kabulü gerektiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat
Hüküm: Davanın kısmen kabulü ile 296,56 TL maddi, 1.780 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine.
Davacının tazminat talebinin kısmen kabul, kısmen reddine ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
466 sayılı Kanunun 2/1. maddesinde dava açma süresinin kesinleşmiş beraat kararının bizzat davacıya tebliği ile başlayacağının öngörülmüş olması, tazminata konu beraat kararının 08.02.2001 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği bu tarih itibariyle sanık (davacı) ile müdafii arasındaki vekalet ilişkisinin son bulduğunun kabulü gerektiği ayrıca ceza davasında sanığı temsil edip etmediği dahi kesin olarak saptanamayan Abdulmenaf Kıran'a kesinleşmiş beraat kararının kesinleşme tarihinden dört yılı aşkın süreden sonra 02.06.2005 tarihinde tebliğ edilmiş olmasının, davacının dava açma hakkına ilişkin süre bakımından hukuken geçerliliğinin bulunmadığı ve Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin yazı cevabında da kesinleşmiş beraat kararının davacıya tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin olmadığının belirtilmiş olması karşısında, davanın süresinde açıldığının kabulü gerektiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.