Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/15100 K.2012/14419
Özet: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin karar, 5237 sayılı TCK’nın 89/1‑2b, 22/3 ve 62. maddelerinin uygulanmasında hatalara ve çelişkili gerekçelere dayanarak 5320 sayılı Kanun’ın 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı Çalışma Kanunu’nun 321. maddesi gereğince oybirliğiyle 07/06/2012 tarihinde bozulmuştur.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2b, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş olup, atılı suç bilinçli taksirle işlenmiş olmakla, mağdurun şikayetten vazgeçme dilekçeleri değerlendirmeye alınmamıştır. Ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanık hakkında, duruşmalardaki iyi hali gerekçe gösterilerek, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulandığı halde, aynı husus bu kez olumsuz değerlendirilmek suretiyle “sanığın duruşmalardaki tutum ve davranışları dikkate alınarak yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemece yeterli kanaat oluşmadığından” şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51 ve “sanığın yargılama sürecinde pişmanlık göstermemesi ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak “şeklindeki gerekçe ile de 50. maddelerinin uygulanmamasına karar verilerek gerekçede çelişkiye neden olunması
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2b, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş olup, atılı suç bilinçli taksirle işlenmiş olmakla, mağdurun şikayetten vazgeçme dilekçeleri değerlendirmeye alınmamıştır. Ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanık hakkında, duruşmalardaki iyi hali gerekçe gösterilerek, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulandığı halde, aynı husus bu kez olumsuz değerlendirilmek suretiyle “sanığın duruşmalardaki tutum ve davranışları dikkate alınarak yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemece yeterli kanaat oluşmadığından” şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51 ve “sanığın yargılama sürecinde pişmanlık göstermemesi ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak “şeklindeki gerekçe ile de 50. maddelerinin uygulanmamasına karar verilerek gerekçede çelişkiye neden olunması
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.