Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/13169 K.2012/14178
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi
Hüküm : 14147 TL maddî tazminat manevî tazminat talebinin reddi, 1250 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesi
Davacının tazminat talebinin kısmen kabul, kısmen reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davalı vekilinin yerinden görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
Davacının aracına 01/05/1998 – 01/09/2005 tarihleri arasında haksız el konulmasından dolayı 5271 sayılı CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince tazminat davası açtığı anlaşılmakla; davacı hakkında Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2002/150-143 sayılı kararıyla toplu kaçakçılık suçundan beraat kararı ve kararın kesinleşmesiyle de aracın davacıya iadesine karar verildiği, hükmün temyizinde Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02/05/2005 tarihli kararı ile kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ve suça konu aracın davacıya iadesine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, 5320 sayılı Kanun’un 6. maddesi gereğince 5271 sayılı Kanun’un 141. maddesinin 01/06/2005 tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağı, bu tarihten önce yapılan işlemlere ilişkin tazminat davalarının genel hükümlere göre görülmesi gerektiği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,
Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi
Hüküm : 14147 TL maddî tazminat manevî tazminat talebinin reddi, 1250 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesi
Davacının tazminat talebinin kısmen kabul, kısmen reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davalı vekilinin yerinden görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
Davacının aracına 01/05/1998 – 01/09/2005 tarihleri arasında haksız el konulmasından dolayı 5271 sayılı CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince tazminat davası açtığı anlaşılmakla; davacı hakkında Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2002/150-143 sayılı kararıyla toplu kaçakçılık suçundan beraat kararı ve kararın kesinleşmesiyle de aracın davacıya iadesine karar verildiği, hükmün temyizinde Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02/05/2005 tarihli kararı ile kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ve suça konu aracın davacıya iadesine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, 5320 sayılı Kanun’un 6. maddesi gereğince 5271 sayılı Kanun’un 141. maddesinin 01/06/2005 tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağı, bu tarihten önce yapılan işlemlere ilişkin tazminat davalarının genel hükümlere göre görülmesi gerektiği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,
Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.