Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/11450 K.2012/7471
Özet: Taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı, TCK 459/2 maddesi uyarınca adli para cezasının 450 TL olamaması nedeniyle 5320 sayılı kanunun 8 maddesi gereğince bozulup, 8 maddesiyle düzeltilip 5330 TL’ye indirgenmesiyle düzeltilerek onandı.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 459/2, 72, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, sanığın pişman olmasına rağmen lehe değerlendirme yapılmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,
Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 459/2. maddesi gereğince suç tarihi itibariyla temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi gereğince 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın TCK'nın 459/2. Maddeleri gereğince hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasının 450 TL olarak belirlenmesi, anılan Kanunun 72. maddesi uyarınca adli para cezasının içtimaı ile sonuç adli para cezasının 2610 TL olarak tayini ve hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 459/2, 72, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, sanığın pişman olmasına rağmen lehe değerlendirme yapılmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,
Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 459/2. maddesi gereğince suç tarihi itibariyla temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi gereğince 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın TCK'nın 459/2. Maddeleri gereğince hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasının 450 TL olarak belirlenmesi, anılan Kanunun 72. maddesi uyarınca adli para cezasının içtimaı ile sonuç adli para cezasının 2610 TL olarak tayini ve hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.