Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/11446 K.2013/6151
Özet: (1) Sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusu; (2) Mahkeme, sanığın kusurunu ve hapis cezasını kabul ederek 89/1, 89/2(a, b, e), 62/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verdi.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 89/2 (a, b, e), 62/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, daha önce kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum olmamış olması ve yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre adli sicil kaydı ve dosyaya yansıyan olumsuz davranışları bulunmayan sanık hakkında dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle, hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmemesine karar verilmesi,
Kabule göre de;
1.) Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün katılan hakkındaki 26.08.2008 tarihli raporunda, mevcut yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye soktuğunun, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin ve hayat fonksiyonlarına etkisi ağır 6 derecede kemik kırığı oluşturduğunun belirtildiği, duyu ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ve yitirilmesi, yüzde sabit iz ve yüzün sürekli değişikliği yönünden değerlendirmenin olay tarihinden 6 ay sonra yapılacak muayene ile değerlendirilmesi gerektiği ifade edilmesine karşın, yeniden rapor aldırılmaksızın sanık hakkında TCK'nın 89/2. maddesinin (a) bendinin uygulanması,
2.) Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,
3.) Sanığa ait adli sicil ve nüfus kayıt örneğinin imzasız olması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle Yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 89/2 (a, b, e), 62/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, daha önce kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum olmamış olması ve yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre adli sicil kaydı ve dosyaya yansıyan olumsuz davranışları bulunmayan sanık hakkında dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle, hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmemesine karar verilmesi,
Kabule göre de;
1.) Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün katılan hakkındaki 26.08.2008 tarihli raporunda, mevcut yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye soktuğunun, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin ve hayat fonksiyonlarına etkisi ağır 6 derecede kemik kırığı oluşturduğunun belirtildiği, duyu ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ve yitirilmesi, yüzde sabit iz ve yüzün sürekli değişikliği yönünden değerlendirmenin olay tarihinden 6 ay sonra yapılacak muayene ile değerlendirilmesi gerektiği ifade edilmesine karşın, yeniden rapor aldırılmaksızın sanık hakkında TCK'nın 89/2. maddesinin (a) bendinin uygulanması,
2.) Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,
3.) Sanığa ait adli sicil ve nüfus kayıt örneğinin imzasız olması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.