Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/5148 K.2011/3319
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu nedenle sanığın mahkumiyetine karar verdi ve sanığın sübuta yönelik temyiz itirazlarını reddetti, ancak TCK 37/2 maddesi uyarınca kusur yeteneği olmayan çocuğu suç işlemeye aracı olarak kullandığı gerekçesiyle cezanın artırılmasına karar vererek hükmü yanlışı olarak bozma kararını oybirliğiyle 19.10.2011 tarihinde kabul etti.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 179/3, 21/2, 37/2, 62, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Mahkemece, sanığın olay tarihinde ... kullanan çocuğu ...'yu görmesine rağmen engellemediğinden dolayı olası kastla suç işlediği kabul edilmiş olmasına karşın, bu kabulle çelişki doğuracak şekilde kusur yeteneği olmayan çocuğunu suç işlemekte aracı olarak kullandığından bahisle TCK'nın 37/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması,
2- Sanık hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,
Kanuna aykırı görülmekle sanığın sübuta yönelik itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 179/3, 21/2, 37/2, 62, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Mahkemece, sanığın olay tarihinde ... kullanan çocuğu ...'yu görmesine rağmen engellemediğinden dolayı olası kastla suç işlediği kabul edilmiş olmasına karşın, bu kabulle çelişki doğuracak şekilde kusur yeteneği olmayan çocuğunu suç işlemekte aracı olarak kullandığından bahisle TCK'nın 37/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması,
2- Sanık hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,
Kanuna aykırı görülmekle sanığın sübuta yönelik itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.