Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/3112 K.2011/1961
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 5237 sayılı TCK' nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki kamyonetle gündüz vakti meskun mahalde bölünmüş iki şeritli tek yönlü asfalt yolda hızlı bir şekilde seyir halinde iken, önünde kurallara uygun bir şekilde bekleyen minibüsü görmesine rağmen sollama veya durma tedbirine başvurmaksızın aracın sağından geçmeyi tercih etmek suretiyle yolun sağında 3 metre içeride toprak kısımda bekleyen maktule ve mağdurlara çarpmak suretiyle ölüm ve yaralanmaya neden olduğu olayda, netice öngörülmesine rağmen hareketini sürdüren sanığın eyleminde bilinçli taksirin şartları gerçekleşmiş olup, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi uyarınca artırılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Mahkemece toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin alt sınırın aşılması, lehe maddelerin uygulanmaması yönünde yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 5237 sayılı TCK' nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki kamyonetle gündüz vakti meskun mahalde bölünmüş iki şeritli tek yönlü asfalt yolda hızlı bir şekilde seyir halinde iken, önünde kurallara uygun bir şekilde bekleyen minibüsü görmesine rağmen sollama veya durma tedbirine başvurmaksızın aracın sağından geçmeyi tercih etmek suretiyle yolun sağında 3 metre içeride toprak kısımda bekleyen maktule ve mağdurlara çarpmak suretiyle ölüm ve yaralanmaya neden olduğu olayda, netice öngörülmesine rağmen hareketini sürdüren sanığın eyleminde bilinçli taksirin şartları gerçekleşmiş olup, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi uyarınca artırılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Mahkemece toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin alt sınırın aşılması, lehe maddelerin uygulanmaması yönünde yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.