Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/2317 K.2011/7901
Özet: İşbu mahkeme, taksirle öldürme suçundan sanığa 765 sayılı TCK’nın 455/2‑Son, 59/2, 40 ve 647 sayılı kanun 6. maddesine göre mahkumiyet, erteleme hükmünü onaylayarak, davacı müdafinin kusur oranını yanlış belirttiğini tespit eder; kararı 12.12.2011 tarihli oybirliğiyle verir.
Mahkemesi: Ağır ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 59/2, 40; 647 sayılı Kanunun 6. Maddesi uyarınca mahkumiyet, erteleme.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
25.08.2002 günü ölü muayene ve otopside bulunan doktora 31.10.2002 günlü oturumda yemin yaptırıldığı; Mahkemece yemini yaptırılmayan bilirkişinin verdiği kusur oranına itibar edilmediği, gerekçeli kararda, 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesinin ceza üst haddinin fazla olduğu, kusur indirimi bulunmadığı, bu nedenle aleyhe olduğu belirtilerek 765 sayılı Kanun hükümlerini uygulayan mahkemenin takdirinde hata bulunmadığı cihetle tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur oranının yanlış belirlendiğine, neticenin ağır olmasının tek sorumlusunun ölen sürücü olduğuna dayanan ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 59/2, 40; 647 sayılı Kanunun 6. Maddesi uyarınca mahkumiyet, erteleme.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
25.08.2002 günü ölü muayene ve otopside bulunan doktora 31.10.2002 günlü oturumda yemin yaptırıldığı; Mahkemece yemini yaptırılmayan bilirkişinin verdiği kusur oranına itibar edilmediği, gerekçeli kararda, 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesinin ceza üst haddinin fazla olduğu, kusur indirimi bulunmadığı, bu nedenle aleyhe olduğu belirtilerek 765 sayılı Kanun hükümlerini uygulayan mahkemenin takdirinde hata bulunmadığı cihetle tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur oranının yanlış belirlendiğine, neticenin ağır olmasının tek sorumlusunun ölen sürücü olduğuna dayanan ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.