Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/2182 K.2011/3347
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanıkların; 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 40; 647 sayılı Kanunun 4; 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafilerinin kusurlarının bulunmadığı cezanın ertelenmediği, paraya çevirmenin üst sınırdan yapıldığı, sürücü belgesinin geri alınmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen itirazlarının reddine, ancak;
Suç tarihi itibariyle adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi ile belirlenen 450 TL’yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,
Taksirli suçlarda iştirakin mümkün olmadığı gözetilmeden, vekalet ücretinin eşit ve yargılama giderlerinin sanıklardan sebebiyet verdikleri miktar olarak alınması yerine "müteselsilen" alınmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 765 sayılı TCK'nın 459. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının yanında tayin olunan temel adli para cezasının 450 TL'ye, aynı yasanın 459. maddesinin son fıkrası ile 4/8 oranında yapılan indirim sonucu 225 TL’ye, 72. maddenin uygulanması ile bulunan sonuç adli para cezasının da 765 TL'ye indirilmesi, yargılama giderlerine ve vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkralarından “müteselsilen” kelimesinin çıkarılarak yerine “eşit” ve "sanıkların sebebiyet verdikleri miktarın alınması" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri doğru olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/10/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanıkların; 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 40; 647 sayılı Kanunun 4; 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafilerinin kusurlarının bulunmadığı cezanın ertelenmediği, paraya çevirmenin üst sınırdan yapıldığı, sürücü belgesinin geri alınmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen itirazlarının reddine, ancak;
Suç tarihi itibariyle adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi ile belirlenen 450 TL’yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,
Taksirli suçlarda iştirakin mümkün olmadığı gözetilmeden, vekalet ücretinin eşit ve yargılama giderlerinin sanıklardan sebebiyet verdikleri miktar olarak alınması yerine "müteselsilen" alınmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 765 sayılı TCK'nın 459. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının yanında tayin olunan temel adli para cezasının 450 TL'ye, aynı yasanın 459. maddesinin son fıkrası ile 4/8 oranında yapılan indirim sonucu 225 TL’ye, 72. maddenin uygulanması ile bulunan sonuç adli para cezasının da 765 TL'ye indirilmesi, yargılama giderlerine ve vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkralarından “müteselsilen” kelimesinin çıkarılarak yerine “eşit” ve "sanıkların sebebiyet verdikleri miktarın alınması" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri doğru olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/10/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.