Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2672 K.2022/9247
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2015 tarihli ve 2014/239 Esas, 2015/45 Karar sayılı ilamı ile taksirle yaralama suçundan sanık ... hakkında TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-d, 53/6, 53/1 maddelerine göre mahkumiyetine hükmedildiği, temyiz edilmeksizin kesinleşen bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17/03/2016 tarihli, 2015/16893 Esas, 2016/4375 Karar sayılı ilamı ile "taksirle yaralama suçundan mahkum olan sanık hakkında, kasten işlenen suçlarda uygulanan TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi" gerekçesiyle kararın kanun yararına bozulmasına, sanık hakkındaki hak yoksunluklarını içeren 6. bendin hükümden çıkarılması ile diğer hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün kesinleştiği dolayısıyla yeniden yargılama yapılamayacağının gözetilmeyerek, sanık hakkında tekrar yargılama sonucu verilen 23/02/2017 tarihli, 2016/292 E. 2017/19 K. Sayılı kararının yok hükmünde olduğu anlaşılması karşısında, bu karara karşı sanığın yapmış olduğu temyiz isteminin incelenmeksizin, isteme uygun olarak dosyanın mahalline iadesine, 29/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2015 tarihli ve 2014/239 Esas, 2015/45 Karar sayılı ilamı ile taksirle yaralama suçundan sanık ... hakkında TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-d, 53/6, 53/1 maddelerine göre mahkumiyetine hükmedildiği, temyiz edilmeksizin kesinleşen bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17/03/2016 tarihli, 2015/16893 Esas, 2016/4375 Karar sayılı ilamı ile "taksirle yaralama suçundan mahkum olan sanık hakkında, kasten işlenen suçlarda uygulanan TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi" gerekçesiyle kararın kanun yararına bozulmasına, sanık hakkındaki hak yoksunluklarını içeren 6. bendin hükümden çıkarılması ile diğer hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün kesinleştiği dolayısıyla yeniden yargılama yapılamayacağının gözetilmeyerek, sanık hakkında tekrar yargılama sonucu verilen 23/02/2017 tarihli, 2016/292 E. 2017/19 K. Sayılı kararının yok hükmünde olduğu anlaşılması karşısında, bu karara karşı sanığın yapmış olduğu temyiz isteminin incelenmeksizin, isteme uygun olarak dosyanın mahalline iadesine, 29/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.